14페이지 중 9페이지

Öyle bir şeytanlık kurmuştum ki, daha yapmadan, gülüyor,

katılıyordum. Çocuklar da bana bakarak gülüyorlardı. Gülüşme

gürültüsüne Hoca Efendi uyandı. Hemen kutuya baktı. İçinde enfiye

yok... Hiddetlendi: "Kim aldıysa söylesin, şart olsun

gebertirim."

Hep bir ağızdan, ahenkle, "Şart olsun, haberimiz yok!" dedik.

"Kim aldı? Söyleyiniz." "Bilmiyoruz, bilmiyoruz!" "Pekala, ben

size gösteririm. Şimdi hapşırınca alan meydana çıkar. Şart olsun,

onu falakaya yıkacağım. Gebertinceye kadar döveceğim."

Kazara hapşıracağız diye hepimizin ödü kopuyordu. "Şart olsun...

Ah bugün biriniz hapşırırsa...Şart olsun, geberteceğim..." "Ah

şart olsun, biriniz hapşırırsa..."

Hoca Efendi'nin öfkesi bir türlü geçmiyordu. Ben rahlenin

altında, cüzümden kopardığım iki yaprağı boru gibi büküyor,

enfiyeleri içine dolduruyordum.