Pagina 376 van 525

Columbus vergat het verraderlijke van de daad, omdat het hem toch

genoegen deed den geduchtsten vijand van de Spanjaarden in zijn

macht te hebben. De stoutmoedige vorst van de Caraibiers werd

streng bewaakt. Hij bewaarde een trotsche houding, en wilde geen

gunsten vragen, of eenig teeken van onderwerping geven. Hij

scheen de daad van Ojeda zeer te bewonderen, al was hij dan ook

het slachtoffer van die krijgslist. Toen Columbus zijn cel

binnentrad, bewees hij hem niet den minsten eerbied, maar toen

Ojeda kwam, stond hij op en groette hem zeer beleefd. Toen hem

gevraagd werd, waarom hij den gouverneur met minachting

bejegende, en een van zijn onderdanen hulde bewees, gaf de

trotsche cacique ten antwoord:

"De admiraal heeft nooit den moed gehad in het hart van mijn land

te komen, om mij te vatten. Alleen door de dapperheid van Ojeda

ben ik een gevangen man. Hem dus ben ik eerbied verschuldigd,

maar den admiraal niet."