Pagina 377 van 525

De onderdanen van Caonabo betreurden zijn gevangenschap zeer. Een

van zijn broeders bracht een leger van 7000 man op de been, om

hem te bevrijden. Ojeda viel met een aantal geharnaste ruiters

onverhoeds op hen aan, en dreef ze op de vlucht. Hun blanke

sabels, hun wapenrusting, waar geen werpspies of pijl door kon

komen; de bloedhonden, die de naakte Indianen bij de keel grepen

en ze op den grond wierpen; en vooral de wilde dieren, waarop de

Spanjaarden reden, en die in hun oog waren, wat leeuwen en

tijgers voor vrouwen en kinderen zijn, stelden weinige honderden

soldaten in staat een tienmaal grooter aantal Indianen op de

vlucht te drijven. Ojeda kende geen genade. De arme inlanders,

die voor de rechtvaardigste zaak vochten, werden vermoord, zooals

wolven het lammeren doen.