Страница 756 из 887

(*)Ziedaar Memoires! Toch blyft het by de onmiskenbare waarde van

dat werk te betreuren dat de schryver gemeend heeft ... hoe zal

ik me uitdrukken? Godbewaarme dat ik schandaal zou aanpryzen,

maar de menschkundige lezer voelt by 't volgen van de biografien

der beide van Lennepen, dat er hier-en-daar iets moet

overgeslagen zyn. Hoe dankbaar ook voor de kostbare bydragen tot

de kennis der zeden van dien tyd, wordt toch het oog vermoeid van

de vlekkeloosheid der twee brave Hendrikken waaraan de auteur 't

aanzyn dankt. Het gekste is dat Jakob van Lennep zelf noch "brave

Hendrik" was, noch lust had er voor doortegaan. Ik gis dus dat de

gapingen waarop ik doel, voldoen moesten aan den smaak en de

eischen van zeker soort van Publiek, aan welke invloed Mr. Jakob

V.L. zich--jammer genoeg!--nooit wist te onttrekken. Juist 'n

menschenvrees van zoodanigen aard belette hem de Havelaarszaak

doortezetten zooals aanvankelyk inderdaad z'n plan was.