Sayfa 494 / 525

Ruwe benden zwierven in alle richtingen rond, om goud te zoeken.

Het weinige geld, dat de gelukzoekers hadden meegebracht, was al

spoedig verteerd. Zij waren in de diepste armoede en ellende

gedompeld. Velen stierven, en vervloekten den dag, waarop ze uit

Spanje waren gegaan. In den loop van een paar maanden stierven

meer dan duizend Spanjaarden. Er werd een geregeld stelsel van

slavernij ingevoerd, waarbij de inboorlingen, niet aan zwaren

arbeid gewend, gedwongen werden in de mijnen te werken. Ieder

Spanjaard kreeg een zeker aantal slaven. Zij werden aan hun

vrouwen en kinderen ontrukt, voor uitputtenden arbeid gebruikt en

aan de wreede zweepstraf onderworpen. Wist een slaaf aan deze

barbaarschheid te ontkomen, dan werd hij achtervolgd en door

bloedhonden verscheurd, als een waarschuwing voor anderen.

Geheele ploegen werden vaak 200 of 300 mijlen voortgejaagd als

vee. Velen bezweken onderweg. Las Casas schrijft: