Page 11 sur 23

- Aradığımız gibi bir adam bulamıyoruz da... - Ben şimdiye kadar

devlet mansıbına girmedim. - Niçin girmedin? Muhsin Çelebi biraz

durdu. Yutkundu. Gülümsedi: - Çünkü ben boyun eğmem, el etek

öpmem, dedi; halbuki zamanın devletlileri mevkilerine hep boyun

eğip, el etek hatta ayak öpüp, bin türlü tabasbusla, riya ile,

tekâpu ile çıktıklarından etraflarına daima hep bu

zelilaşağılık mazilerinin çirkin hareketlerini tekrarlayanları

toplarlar. Gözdeleri, nedimleri, himaye ettikleri, hep

denîalçak riyakarlar, ahlâksız müdâhinler,

namussuz maskaralar, haysiyetsiz dalkavuklardır. Mert, doğru,

izzetinefis sahibi, hür, vicdanının sesine kulak veren bir adam

gördüler mi, hemen garez olur, mahvına çalışırlar. Gedik Ahmed

Paşa niçin hançerlendi, paşam? - .... Sadrazam yavaşça dişlerini

sıktı. Gözlerini süzdü. Tuttuğu kağıdı buruşturdu.

Hiddetlenemiyordu. Ama hiddetlendiği zamanlarda olduğu gibi

yanaklarına bir titreme geldi.